नवनीत गुर्जर यांचा कॉलम:हे सरकार! खंदकातून वर आलेले असो की पाताळातून?

‎‎‎‎‎‎‎‎जरी काही दिवसच राहिला, पण युद्धविराम पाहून वाटत‎होते की, काहीतरी तोडगा निघणार आहे. तेल आणि वायू‎संकटाचा सातत्याने सामना करत असलेल्या जगाला‎काहीसा दिलासा मिळू शकेल.‎ पण बॉम्ब पुन्हा फुटू लागले आहेत. क्षेपणास्त्रांची तोंडे‎पुन्हा उघडली आहेत. ना अमेरिका ऐकत आहे, ना इराण.‎ मुळात, सरकारे कोणत्याही देशाची असोत, त्यांचा‎स्वभाव जवळपास सारखाच असतो. ही एखाद्या‎गुहा-खंदकातून वर आली आहेत की खोल पाताळातून‎बाहेर पडली आहेत? त्यांची दृष्टी अत्यंत विचित्र असते.‎देवमयही आणि दैत्यमयही.‎ त्यांचा गंध, जणू संध्याकाळचे वादळ. त्यांच्या‎आदेशांचे दागिने, केवळ भयानक. आणि त्यांची साथ,‎जणू कुणी थडग्यात उतरत जावे ...!‎ जी! सरकार शब्दाची व्याख्या आता काहीशी अशीच‎झाली आहे. कधी ते विमानतळावर रांग लावून बाबा‎रामदेव यांच्यापुढे नतमस्तक होते आणि कधी तेच सरकार‎त्याच बाबांना मध्यरात्री लाठ्या मारून पळवून लावते.‎ कधी ते अण्णा हजारे यांना गांधीजींसारखा सन्मान देते‎आणि कधी त्याच अण्णा हजारे यांना समांतर सरकार‎चालवण्याचा हेतू असलेला बुजगावणा म्हणते.‎ कधी ते एखाद्या भ्रष्टाचारी नेत्यावर बेसुमार छापे मारते,‎पण तोच नेता जेव्हा सरकारी गोटात येतो तेव्हा त्याची सर्व‎पापे धुतली जातात.‎ देशाची सीमा ओलांडून पाहिले तर दिसते- सकाळी ट्रम्प ‎‎सरकार इराणला अभयदानाची द्वाही फिरवते आणि तेच ‎‎सरकार संध्याकाळी इराणवर बॉम्ब फोडते.‎ हे दोन्ही शांत होतात तर इस्रायल सरकार लेबनॉनला ‎‎नेस्तनाबूत करण्यावर उतरते. तेव्हा मर्यादा आणि संयम‎त्या समुद्रात तरंगताना-बुडताना दिसतात, ज्यामध्ये‎निराशेच्या खाऱ्या पण बलशाली पाण्याशिवाय दुसरे‎काहीही नाही. असंख्य देशांच्या तेलाने लादलेली‎शेकडो जहाजे होर्मुझच्या आसपास समुद्रात बुडून‎मरण्यास मजबूर आहेत. आत्महत्येव्यतिरिक्त त्यांच्याकडे ‎‎कोणताही पर्याय नाही. कुणालाही जगाची पर्वा नाही.‎कुणाला मानवतेची चिंता नाही. सगळेच्या सगळे महागडे‎तेल विकण्यासाठी उतावीळ झाले आहेत. वरून ‎‎हवामानातील बदलाने आपल्या भारतातही उत्पादनाचा वेग ‎‎मंदावण्याचा निश्चय केला आहे. ऐकण्यात आले आहे की,‎या वेळी 10 ते 15 टक्के कमी पाऊस पडणार आहे. याचा‎थेट परिणाम शेती आणि धान्य उत्पादनावर होणार आहे.‎ जरी प्रदीर्घ भीषण उष्णतेनंतर देशातील अनेक भागात‎वादळ-पावसाने उकाड्यापासून काही प्रमाणात दिलासा‎दिला असला तरी या पावसाचा शेतीला फारसा फायदा‎नाही. वरून या अवेळी आलेल्या पावसामुळे गरज‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎पडल्यास पुढे होणाऱ्या पावसाचा कोटा कमी होण्याची‎शक्यता नक्कीच आहे.‎ होर्मुझमुळे वेळेवर शेतकऱ्यांना डिझेल आणि खत न‎मिळण्याची शक्यता बळावत आहे, ती वेगळीच! सध्या तर‎हवामान लाजाळूसारखे होत आहे. क्षणात तोळा, क्षणात‎मासा. जरी हवामानावर कोणत्याही देशाच्या सरकारचे‎नियंत्रण नसते, अन्यथा या मंत्री, नेत्यांनी ढगांमध्येही‎आपापल्या वाट्याचे छिद्र पाडले असते. मग जनतेचे किंवा‎सर्वसामान्यांचे जे व्हायचे ते झाले असते, यांच्या‎शेत-शिवारात, बागांमध्ये पाऊस पडत राहिला असता.‎ बऱ्याच काळापासून आपले घर भरण्याशिवाय, आपले‎हित पाहण्याशिवाय यांच्याकडे दुसरे कामच कुठे आहे?‎असो, एवढ्या तेल संकटानंतरही या दिशेने काटकसर‎कुठेही दिसत नाही. नेते आणि मंत्रिगण, पंतप्रधानांच्या‎आवाहनानंतर काही दिवसांपर्यंत जो देखावा करू शकत‎होते, तो त्यांनी श्रद्धेने केला. त्यानंतर तेही आपल्या जुन्याच‎वळणावर परतले आहेत.‎ सध्या अमेरिका-इराण-इस्रायल युद्ध थांबण्याचे नाव‎घेत नाहीये. दूर-दूरपर्यंत कुणाचेही झुकण्याचे किंवा मवाळ‎होण्याचे संकेत नाहीत. जर खाऱ्या समुद्रात 3-4 महिने‎अशीच बॉम्बफेक होत राहिली, अशीच क्षेपणास्त्रे डागली‎जात राहिली, तर हे संपूर्ण वर्ष, किंबहुना पुढच्या वर्षापर्यंतही‎परिस्थिती सुधारणार नाही. कारण आजच युद्ध थांबले‎तरीही परिस्थिती पूर्वपदावर येण्यास काही 6-7 महिने तर‎लागतीलच. पुढे काय होईल आणि कसा काळ जाणार‎आहे, याचा अंदाज लावला जाऊ शकतो!‎ आपले घर भरण्याशिवाय?‎हवामानावर कोणत्याही सरकारचे नियंत्रण‎नसते, अन्यथा या मंत्री, नेत्यांनी‎ढगांमध्येही आपापल्या वाट्याचे छिद्र‎पाडले असते. मग जनतेचे जे व्हायचे ते‎झाले असते, यांच्या शेत-शिवारात,‎बागांमध्ये पाऊस पडत राहिला असता.‎आपले घर भरण्याशिवाय यांच्याकडे दुसरे‎कामच कुठे आहे?‎‎