Ajit Pawar Death : विमान एका बाजूला झुकताच प्रवाशांमध्ये घबराट; मुलांचा आक्रोश, बाहेर पडण्याचा प्रयत्न… पण क्षणात होत्याचं नव्हतं झालं

Pune : ‘विमान एका बाजूला कलल्याचे दिसल्यानंतर ते पडणार म्हणून पोरांनी गलका केला. तोपर्यंत ते कोसळले. आम्ही जिवाच्या आकांताने मोटारसायकलवरून तेथे धाव घेतली. तोपर्यंत विमानातून कोणी तरी बाहेर पडण्याचा प्रयत्न करताना दिसत होते. तितक्यात खूप मोठा स्फोट झाला आणि आमच्या नजरेसमोर होत्याचे नव्हते झाले. या स्फोटाने अजितदादांना आमच्यापासून हिरावून घेतले हा धक्काच इतका मोठा होता की त्यातून अजून सावरता येत नाही...’ गोजूबावी या बारामती विमानतळाच्या गावाचे सरपंच कल्याण आटोळे सांगत होते. सांगतानाही त्यांना अश्रू आवरत नव्हते.

अजित पवार यांच्या अपघाताची पहिली खबर पोलिसांना देणारे आटोळे यांनी “महाराष्ट्र टाइम्स’ला संपूर्ण घटनाक्रम सांगितला. ते म्हणाले, 'गोजूबावीच्या विमानतळावर विमानं येणं-जाणं आमच्यासाठी नवीन नाही. आज 'दादा' (अजित पवार) विमानाने येणार आहेत, हे आम्हाला माहिती होतं. मात्र, अचानक विमानाचा वेगळाच आवाज आला. त्यामुळे चमकून पाहिलं असता, विमान डाव्या बाजूला कलून जमिनीवर कोसळले. त्यातून धूर निघत होता. 'पडले.. पडले...' असे ओरडत आम्ही गावकऱ्यांनी जिवाच्या आकांतानं मोटारसायकलीवरून विमानाच्या दिशेने धाव घेतली.'

Ajit Pawar Death : टेकऑफपूर्वी विमानातील अजित पवारांचा शेवटचा फोटो समोर; महाराष्ट्र हादरला

'सकाळी आठ वाजून ४४ मिनिटाच्या सुमारास ही दुर्घटना घडली. मी आयडीबीआय बँकेपाशी डेअरीतच थांबलो होतो. गोजूबावीच्या विमानतळावर विमानांचे प्रशिक्षण चालते. बडे मंत्री, उद्योगपतींचे हवाई दौरे असतात. त्यामुळे विमानाचा आवाज आम्हाला काही नवा नाही. मात्र, या विमानाचा आवाज वेगळाच येत होता. विमान डावीकडे कलून पार खाली आले होते. ते अर्धा मिनिट पुढे गेले नसते, तर गावातच कोसळले असते. धावपट्टीकडे जाण्याच्या प्रयत्नात असतानाच विमान कोसळले. मी घाबरून ‘११२’ या आपत्कालीन हेल्पलाइन क्रमांकावर संपर्क साधला. पण, त्यावर 'एक क्रमांक दाबा, दोन क्रमांक दाबा' अशा तांत्रिक सूचना येत होत्या. त्यामुळे मी अजित पवारांचे निकटवर्तीय व विद्या प्रतिष्ठानचे विश्वस्त किरण गुजर व परिचयाच्या पोलिस अधिकाऱ्याला फोन केला.’

‘विमानाजवळ पोहोचत असतानाच त्यातून कोणी तरी बाहेर पडत असल्यासारखे दिसू लागले. इतक्यात मोठा स्फोट झाला म्हणून आम्ही बिचकून मागे सरकलो. स्फोट होण्यापूर्वी दादा बाहेर पडण्याचा प्रयत्न करत असावेत. ते दृश्य पाहून काळजाचा ठोका चुकला... आमचे पाय थरथर कापत होते. विमान डाव्या बाजूला कलून पडलं होतं. विमानाचा दरवाजा उघडा होता. कदाचित प्रवाशांनी बाहेर उडी मारून जीव वाचवावा, यासाठीचा तो प्रयत्न होता. अचानक एखाद्या बॉम्बसारखा मोठा स्फोट झाला! तो भीषण आवाज आणि आगीचे लोळ पाहून आम्हीही घाबरून मागे पळालो. त्यानंतर थोडी हिंमत एकवटून जवळ गेलो, तेव्हा चित्र विदारक होतं. किरण गुजर तिथे पोहोचले होते, त्यांना रडू कोसळलं होतं. आम्ही ग्रामस्थांनी मिळून विमानातील चार जणांना बाहेर काढलं. त्यात तीन पुरुष आणि एक महिला होती. त्यांच्या अंगरक्षकाचा चेहरा स्पष्ट दिसत होता. धावत जाऊन घरातून चादरी आणल्या आणि त्या देहावर पांघरल्या. त्यामध्ये एक अजित पवार होते यावर विश्वासच बसत नव्हता. पण किरण गुजरांनी दादांना ओळखले होते,’ असे आटोळे यांनी सांगितले.

‘पोलिस अधिकारी अपघाताच्या ठिकाणी आले. गावकरीही पोहोचले होते. पण पुढे काय करायचे हेच कोणाला कळत नव्हते. अपघाताच्या ठिकाणी येण्यासाठी रस्ता नव्हता. त्यामुळे वाहने खालपर्यंत येत नव्हती. मी गावचा सरपंच असल्यानं तातडीनं गाड्यांसाठी रस्ता मोकळा करून दिला. नगरपालिकेचा पाण्याचा बंब आला खरा; पण काही वेळातच त्याचंही पाणी संपलं. पोलिसही हतबुद्ध झाले होते. इतकी मोठी घटना घडूनही यंत्रणा हतबल दिसत होती. पण दुःखद गोष्ट ही की, राज्याचे उपमुख्यमंत्री अजित पवारांचा मृतदेह अर्धा-पाऊण तास तिथेच होता. अखेर अॅम्बुलन्स पोहोचल्या व आम्ही ते मृतदेह हलविले. आमच्या लाडक्या अजित पवारांना अशा स्थितीत बघण्याची वेळ येईल असे कधी स्वप्नातही वाटले नव्हते. पण काळाने ती वेळ आज आणली. त्यावर अजूनही विश्वास बसत नाही,’ अशा शब्दांत आटोळे यांनी भावना व्यक्त केल्या.