कणिक मळताना दोन चमचे ‘हा’ पांधरा पदार्थ वापरा, पोळ्या राहातील दीर्घकाळ मऊ

अनेकांच्या पोळ्या तयार होताच कडक होतात. विशेषतः सकाळी बनवलेल्या पोळ्या थोड्या वेळाने चघळायला कठीण वाटतात. कित्येकदा कणिक बरोबर असूनही पोळ्यांमध्ये ती मऊपणा येत नाही. पण आता काळजी करण्याची गरज नाही. किचन टीपचा एक छोटासा वापर करून तुम्ही पोळ्या जास्त काळ मऊ आणि ताजे ठेवू शकता. पोळ्या मऊ करण्यासाठी पीठ मळताना 1-2 चमचे ताजे दही घालावे. दहीमध्ये उपस्थित नैसर्गिक चरबी आणि हलका आंबटपणा ग्लूटेन सुधारतो, ज्यामुळे कणिक गुळगुळीत होते आणि पोळ्या कोरड्या होत नाहीत. कोमट पाण्याने कणिक नेहमी मळून घ्या. यामुळे कणिक अधिक हायड्रेटेड होते आणि पोळ्या कोरड्या होत नाहीत. कणिक मळून 10-15 मिनिटे झाकून ठेवा.

यामुळे पीठ चांगले सेट होते आणि गुंडाळताना फाटत नाही. पोळ्या बनवताना तवा चांगला गरम करावा. कमी आचेवर पोळ्या बेक केल्यास ते वाळू शकतात, म्हणून प्रथम तवा मोठ्या आचेवर गरम करा आणि नंतर मध्यम आचेवर पोळ्या शिजवा. हिवाळ्यात पोळ्या मऊ ठेवण्यासाठी खास टीप थंडीच्या हंगामात पोळ्या लवकर थंड होतात आणि कडक होतात. अशा परिस्थितीत पोळ्या कापडात किंवा फॉइलमध्ये गुंडाळून ठेवा. हे त्यांना उबदार ठेवते आणि त्यांना बराच काळ मऊ ठेवते. डब्यासाठी पोळ्या बनवत असतील तर ते पूर्णपणे थंड होण्यापूर्वी पॅक करू नका.

हलक्या गरम पोळ्या पॅक केल्याने आतील ओलावा कायम राहतो. चपाती मळण्याची योग्य पद्धत आणि पिठ मऊ कसे मळावे याबद्दल माहिती असणे प्रत्येक घरात उपयुक्त ठरते. चपाती ही आपल्या दैनंदिन आहारातील महत्त्वाची भाजी-भाकरीची साथ आहे. चपाती चवदार, मऊ आणि फुगलेली होण्यासाठी पिठ मळण्याची पद्धत योग्य असणे फार गरजेचे आहे. सर्वप्रथम चपातीसाठी चांगल्या प्रतीचे गव्हाचे पीठ निवडावे. पीठ बारीक, स्वच्छ आणि ताजे असावे. साधारण चार जणांसाठी दोन वाट्या गव्हाचे पीठ पुरेसे असते. हे पीठ एका परातीत किंवा खोल भांड्यात घ्यावे. त्यात चवीनुसार थोडे मीठ घालावे. मीठ घालणे ऐच्छिक असले तरी त्यामुळे चपातीला चव येते. आता पाणी घालण्याची प्रक्रिया महत्त्वाची असते. एकदम जास्त पाणी न घालता थोडेथोडे पाणी घालत पीठ मळावे. कोमट पाणी वापरल्यास पीठ अधिक मऊ होते. बोटांच्या टोकांनी किंवा हाताच्या पंज्याने पीठ आतून बाहेरच्या दिशेने दाबत मळावे. सुरुवातीला पीठ घट्ट वाटेल, पण हळूहळू पाणी मिसळत गेल्यावर ते एकसंध होऊ लागते. पीठ एकत्र आल्यानंतर ते चांगले किमान ८–१० मिनिटे मळणे आवश्यक आहे. हाताने पुढे ढकलणे, दुमडणे आणि दाब देणे या हालचालींमुळे पिठात लवचिकता येते. जर पीठ हाताला जास्त चिकटत असेल तर थोडे कोरडे पीठ भुरभुरावे, आणि जर खूप कोरडे वाटत असेल तर अगदी थोडे पाणी घालावे. योग्य मळलेले पीठ ना फार घट्ट असते, ना फार सैल.

पीठ मळून झाल्यावर त्यावर थोडे तेल किंवा तूप चोळावे. यामुळे पीठ सुकत नाही आणि चपाती मऊ राहतात. नंतर पीठ झाकून किमान १५–२० मिनिटे विश्रांतीस ठेवावे. या विश्रांतीमुळे पिठातील ग्लूटेन व्यवस्थित बसते आणि चपात्या लाटताना तुटत नाहीत. विश्रांतीनंतर पीठ पुन्हा एक-दोन मिनिटे हलकेच मळावे आणि मग गोळे करावेत. गोळे गुळगुळीत आणि भेगा नसलेले असावेत. अशा पद्धतीने मळलेले पीठ वापरल्यास चपात्या लाटायला सोप्या जातात, तव्यावर छान फुगतात आणि खायला मऊ, चवदार लागतात. एकंदरीत, योग्य प्रमाणात पाणी, योग्य वेळ मळणे आणि पिठाला विश्रांती देणे हे चपाती मळण्याचे मुख्य गमक आहे. थोड्या सरावाने ही पद्धत सहज आत्मसात करता येते आणि रोजच्या जेवणात उत्तम चपात्यांचा आनंद घेता येतो.

कणिक मळताना या टिप्स करा फॉलो…..

-पीठ मळताना त्यात १-२ चमचे दही घालावे.

-कोमट पाण्याने कणिक मळून घ्या, त्यामुळे पोळ्या मऊ होतात.

-कणिक कमीतकमी 10 मिनिटे राहू द्या.

-तवा चांगला गरम झाल्यानंतरच रोटी घालावी.

-भाकरी जास्त वेळ बेक करू नका.

-पोळ्या तयार होताच किंवा हॉटकेसमध्ये ठेवताच झाकून ठेवा.