Pune : ३० च्या दशकात गुडघेदुखी “सामान्य” नसते — ही धोक्याची घंटा आहे. - डॉ. सना अहमद सय्यद ऑर्थोपेडिक तज्ञ

Pune : २० आणि ३० च्या दशकातले लोक ऑर्थोपेडिक क्लिनिकमध्ये एकाच वाक्यासह जातात: "डॉक्टर, मी गुडघेदुखीसाठी खूप लहान आहे." आणि ते बरोबर आहेत -*वेदना क्वचितच वयाबद्दल असतात. बहुतेकदा, ती *तयारीशिवाय भार बद्दल असते.

तुमचा गुडघा तुमचे जन्म वर्ष मोजत नाही. तुम्ही दररोज काय करता यावर ते प्रतिक्रिया देते: जास्त वेळ बसणे, अचानक आठवड्याच्या शेवटी खेळणे, वारंवार पायऱ्या चढणे, जास्त वजन, खराब पादत्राणे आणि कमकुवत कूल्हे-मांडी स्नायू. परिणामी सामान्यतः *पॅटेलोफेमोरल वेदना* नावाचा एक नमुना तयार होतो - गुडघ्याच्या टोपीभोवती वेदना - जिथे पायऱ्या चढणे, बसणे किंवा बराच वेळ बसणे ("चित्रपट-थिएटर वेदना") अस्वस्थता निर्माण करते.

*उदाहरण:* ३१ वर्षांचा आयटी व्यावसायिक ९-१० तास बसतो, क्वचितच ताकदीचे व्यायाम करतो आणि रविवारी बॅडमिंटन खेळतो. काही खेळांनंतर, गुडघे दुखतात आणि पायऱ्या अस्वस्थ होतात. ही एक क्लासिक ओव्हरलोड सायकल आहे - कमकुवत पायावर जोरदार प्रयत्न.

येथे मुख्य गोष्ट आहे: *सुरुवातीला गुडघेदुखी ही अनेकदा एक चेतावणी असते, दुरुस्त न करता येणारी हानी नसते.* परंतु त्याकडे दुर्लक्ष केल्याने उलट करता येणारी समस्या सतत जळजळ, चालण्याची पद्धत बदलणे आणि वारंवार भडकणे यामध्ये बदलू शकते.

तुम्ही दुर्लक्ष करू नये असे लाल धक्के

* हालचालीनंतर सूज
* दर आठवड्याला परत येणारी वेदना
* मार्ग सोडण्याची, पकडण्याची किंवा लॉक करण्याची भावना
* वेदना ज्यामुळे तुम्ही लंगडे होतात किंवा पायऱ्या टाळता

प्रत्यक्षात काय मदत करते (आणि काय करत नाही)

जर यांत्रिकी चुकीची राहिली तर फक्त वेदनाशामक औषधे गुडघा "दुरुस्त" करणार नाहीत. गुडघा वाचवण्यासाठी सर्वात जास्त उपाय म्हणजे:

* आठवड्यातून २-३ वेळा *क्वाड्स + हिप्स + हॅमस्ट्रिंग* बळकट करा
* अचानक वाढ कमी करा (आठवड्याभर कोणतीही हालचाल नाही, आठवड्याच्या शेवटी तीव्र सामना)
* योग्य स्क्वॅट/लँडिंग अलाइनमेंट (गुडघा आतल्या बाजूने कोसळणे टाळा)
* लहान हालचालींसह लांब बसणे थांबवा

जर तुमच्या ३० व्या वर्षी गुडघेदुखी दिसून येत असेल, तर तुमचे शरीर हुशार प्रशिक्षणाची मागणी करत आहे - हार मानण्याची नाही.

डॉ. सय्यद ऑर्थोपेडिक क्लिनिक, NIBM रोड, कोंढवा, पुणे
संपर्क: ९७१७१-६५६४२
www.drsanaahmedsayyad.com