पुणे: तुझ्या तोंडात विरोधकांनी शोधलेला सोन्याचा चमचा मला कधीच दिसला नाही; आप्पासाहेब पवारांच्या काळापासूनचा संघर्षाचा प्रवास सांगत रोहित पवारांच्या वडिलांची अत्यंत भावनिक पोस्ट

पुणे: महाराष्ट्र लोकसेवा आयोगाच्या (MPSC) विद्यार्थ्यांच्या विविध प्रलंबित आणि महत्त्वाच्या मागण्यांसाठी राष्ट्रवादी काँग्रेस शरदचंद्र पवार पक्षाचे तरुण आमदार रोहित पवार यांनी आक्रमक होत रस्त्यावर उतरून आंदोलन पुकारले आहे. या आंदोलनाला पाठिंबा देण्यासाठी आणि विद्यार्थ्यांच्या न्याय्य हक्कांसाठी खुद्द आमदार रोहित पवार यांच्यासोबत त्यांचे वडील राजेंद्र पवार यांनीही आंदोलक विद्यार्थ्यांच्या खांद्याला खांदा लावून रस्त्यावर मुक्काम केला आणि त्यांच्यासोबत जमिनीवर झोपत आपला पाठींबा दर्शवला. या संपूर्ण पार्श्वभूमीवर आणि राजकीय वर्तुळात रोहित पवार यांच्यावर होणाऱ्या टिकेला सडेतोड प्रत्युत्तर देत राजेंद्र पवार यांनी सोशल मीडियावर एक अतिशय भावूक व विचार करायला लावणारी पोस्ट लिहिली आहे. या पत्रामध्ये त्यांनी आपल्या कुटुंबाचा आणि पूर्वजांचा कष्टाळू व खडतर प्रवास अत्यंत प्रभावीपणे मांडला आहे.

विरोधकांच्या टीकेला सडेतोड उत्तर

राजेंद्र पवार यांनी आपल्या सोशल मीडिया पोस्टची सुरुवात करताना विरोधकांच्या टीकेचा खरपूस समाचार घेतला आहे. ते आपल्या भावनिक पत्रात लिहितात, "विरोधक सतत असे म्हणतात की, तुझ्या तोंडात सोन्याचा चमचा आहे. मी स्वतः अनेकदा प्रयत्नपूर्वक तो तुझ्या तोंडातील सोन्याचा चमचा शोधत राहिलो, पण मला तो कधीच कुठेही दिसला नाही!" अशा अत्यंत मार्मिक व परखड शब्दांत त्यांनी रोहित पवार यांच्यावर राजकीय विरोधकांकडून होणाऱ्या बेछूट आरोपांचा समाचार घेतला आहे.

आप्पासाहेब पवार आणि अमेरिकेतील ५०० डॉलर्सचा कष्टाचा प्रवास

या पोस्टमध्ये राजेंद्र पवार यांनी आपल्या कुटुंबाचा भूतकाळ आणि संघर्षाचा इतिहास उलगडला आहे. ते म्हणतात की, "१९५४ साली अवघ्या ११० रुपये मासिक पगारावर माझे वडील आप्पासाहेब पवार यांनी आपल्या नोकरीची सुरुवात केली होती. त्यांनी आपल्या आयुष्याची २५ वर्षे नोकरीसाठी आणि उरलेली २५ वर्षे महाराष्ट्रातीलसामान्य शेतकऱ्यांच्या कल्याणासाठी समर्पित केली. त्यांनी संपूर्ण महाराष्ट्राला क्रॉसब्रीड गाईंची उत्तम ओळख करून दिली, ज्यामुळे ग्रामीण अर्थव्यवस्थेत मोठा बदल घडला. पुढे १९८० च्या दशकात त्यांनी राज्यात ठिबक सिंचनाचा मोठ्या प्रमाणावर प्रसार केला. त्यांच्या या अफाट कार्याची दखल घेऊन केंद्र सरकारने त्यांना प्रतिष्ठित 'पद्मश्री' पुरस्काराने सन्मानित केले. ते आपले संपूर्ण आयुष्य शेवटपर्यंत सामाजिक कार्यात झोकून देऊन जगत राहिले. आपल्या भावासाठी राजकीय मदत करणे हा एक 'थँकलेस जॉब' (ज्याबद्दल कोणतेही उपकार मानले जात नाहीत) असला, तरी त्यांनी ते काम प्रामाणिकपणे करत राहिले."

आपल्या स्वतःच्या संघर्षाची आठवण करून देताना राजेंद्र पवार पुढे लिहितात की, "तुझा बाप (मी) १९७८ साली खिशात अवघे ५०० डॉलर्स घेऊन उच्च शिक्षणासाठी अमेरिकेला गेला होता. तिथे प्रचंड संघर्ष करत मी शिक्षण पूर्ण केले. अमेरिकेतील त्या झगमगाटातील सुख-सुविधा आणि सोन्याचा चमचा नाकारून मी पुन्हा आपल्या महाराष्ट्रातील मातीत परतलो आणि स्वतःच्या कष्टाने संस्था उभ्या केल्या."

लहानपणीच्या आठवणी आणि संघर्षाचा वारसा

रोहित पवार यांच्या बालपणीच्या आणि जडणघडणीच्या काळातील आठवणींना उजाळा देत त्यांनी नमूद केले की, रोहितने लहानपणापासूनच सुख-विलास नाही तर कष्ट आणि संघर्ष पाहिला आहे. आज राजकारणात विद्यार्थ्यांच्या हितासाठी आणि त्यांच्या हक्कासाठी संघर्ष करणाऱ्या मुलाच्या पाठीशी आपण ठामपणे उभे असल्याचे त्यांनी या भावनिक पोस्टमधून स्पष्ट केले आहे.