रश्मी बन्सल यांचा कॉलम ‎‎‎:अनुयायी होणे वाईट नाही, जो‎स्वतः वाटेने चालतो तोच नेता‎‎‎‎‎‎‎‎‎

पहाटे एक महिला एअरपोर्टवर नाइट सूट घालून फिरत‎होती. मला वाटले, बिचारीला उशीर झाला असेल ‎म्हणून घाईघाईत घरातून निघाली. कपडे बदलायला वेळ‎मिळाला नसेल. पण मग मी पाहिले की एक नाही, अनेक‎महिला नाइट सूटमध्ये फिरत आहेत. मग माझ्या लक्षात‎ आले- हा काहीतरी नवीन प्रकार आहे.‎ अगं वेडे, माझी मैत्रीण म्हणाली, ‘याला नाइट सूट‎नाही, ‘कॉर्ड सूट’ म्हणतात. इंग्रजीत को-ऑर्डिनेटेड‎म्हणजे एकासारखे, तर शॉर्टमध्ये को-ऑर्ड आणि देशी‎अंदाजात लोक त्याला ‘कॉर्ड सूट’ म्हणू लागले.’‎ बस, तेच नाव चिकटले आणि आता महिला त्याच्या‎वेड्या झाल्या आहेत.‎ ‘पण का’, मी मैत्रिणीला विचारले? ‘जी महिला‎टेलरला दहा सूचना देते की ब्लाउजची फिटिंग परफेक्ट‎हवी, ती आता इतक्या सैल कपड्यांत का फिरत आहे?’‎मैत्रीण म्हणाली, ‘अगं हो, हेच तर कॉर्ड सूटचे वैशिष्ट्य ‎‎आहे. जसे तुम्ही घरच्या ड्रेसमध्ये फील करता तसेच‎बाहेरही फील करू शकता, कॉर्ड सूट घालून.’‎ आहे तर हा ग्लोबल ट्रेंड, पण देशवासीयांसाठी हा‎एक ओळखीचा लूकही आहे.‎ तुम्हाला ते दिवस आठवत असतील, जेव्हा एका‎घरात 4-6 मुले असणे सामान्य गोष्ट होती, तेव्हाही कॉर्ड ‎‎सेटच चालायचे. म्हणजे एका घरातील तीन भाऊ‎एकाच ताग्याचे कापड खरेदी करून सेम-टू-सेम शर्ट‎बनवायचे.‎ आता याची दोन कारणे असू शकतात. एक तर स्वस्त‎पडत असेल किंवा आई-वडिलांची विचारसरणी असेल‎की सारखे कपडे घातले तर मुलांमध्ये भांडणे कमी‎होतील. जुन्या काळात फोटो फक्त खास प्रसंगी काढले‎जात आणि त्या दुर्मिळ फोटोंमध्ये मुले जमिनीवर मांडी‎घालून बसलेली, एकासारख्या ड्रेसमध्ये खूप क्यूट‎दिसत.‎ मग जसजसे ‘हम दो, हमारे दो’चा काळ आला‎आणि नंतर ‘हम दो, हमारा एक’ झाले, मुले आपल्या‎हाताबाहेर गेली. चार वर्षांच्या वयानंतर आई-वडिलांच्या‎पसंतीची प्रत्येक गोष्ट रिजेक्ट होते. इथपर्यंत की‎आई-वडीलही. काही हरकत नाही सिमरन, जी ले‎अपनी जिंदगी- विकत घे तुझ्या आवडीचे ब्रँडेड कपडे!‎ पण आता कापडाचे तागे कसे विकणार? चला, एक‎नवीन आयटम काढूया- कॉर्ड सूट. आयडिया चांगली,‎पण रूप नाइट सूटसारखे आहे, याला एक वेगळी‎ओळख द्यावी लागेल. जसे घरचे दही दही असते आणि‎दुकानातले दही ‘योगर्ट’ त्याचप्रमाणे घरचा पायजमा‎जेव्हा ॲटिट्यूड दाखवत फिरू लागला तो कॉर्ड सूट‎झाला.‎ ट्रेंड कसा बनतो?‎ आधी काही सेलिब्रिटीजचे फोटो छापले जातात,‎नवीन पेहरावात. मग तीच गोष्ट व्हायरससारखी प्रत्येक‎ऑनलाइन दुकानात विकली जाऊ लागते. जेव्हापासून‎अनुष्का शर्मा आणि कियारा अडवाणी यांनी फिकट‎गुलाबी रंगाच्या लेहंग्यात लग्न केले, देशभर वधू पेस्टल‎शेडच्या लेहंग्यात फेरे घेऊ लागल्या.‎ आजीने मनात विचार केला- पांढऱ्या-पांढऱ्या‎कपड्यांत लग्न होत आहे? हे देवा, आमच्या काळात तर‎अपशकुन मानत असत. पण, मुलांची मर्जी, आपण‎कोण रोखणारे?‎ तसेही लेहंगा कोणत्याही रंगाचा असो, लग्नाच्या‎गोंधळानंतर मुलगा-मुलगी संसार टिकवून ठेवोत- हीच‎देवाकडे प्रार्थना आहे.‎ असो, सोशल मीडियाच्या जमान्यात व्हायरल ट्रेंड‎शिंकेने नाही, रीलने पसरतात. प्रत्येक जण बालीचे फोटो‎टाकत आहे, तर आपण का जाऊ सिमला-मनालीला?‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎आणि सुट्ट्या नाना-नानीच्या घरी घालवणे? अरे देवा,‎शाळेत आपल्या मुलाची इज्जतच जाईल.‎ तर बस, गर्दीचा भाग बनण्याला आपण ‘ट्रेंड’ म्हणतो.‎सगळे माचा पीत आहेत, आपणही पिणार. ज्या थाटात ते‎जगत आहेत तसे आपणही जगणार. पडद्यामागे काय‎आहे ते माहीत नाही. फक्त नाटक सुरू आहे, आपण‎मानत नाही. कारण आपल्या मनाने, आपल्या बुद्धीने,‎आपण जगायला शिकलोच नाही.‎ शेवटी इतकेच म्हणेन की अनुयायी होणे वाईट नाही,‎पण जो स्वतःच्या वाटेने चालतो तोच खरा नेता असतो.‎फॅशन कपड्यांची असो वा जगण्याची, डोळे मिटून‎सहभागी होऊ नका. स्वतःच्या अंदाजात, सूर आणि‎तालासह एक परिपूर्ण आयुष्य मिळवा.‎ (हे लेखिकेचे वैयक्तिक मत आहे)‎ गर्दीचा भाग बनण्यास आपण ‘ट्रेंड’‎म्हणतो. सगळे जे खात-पीत आहेत तेच‎आपणही खाणार-पिणार. थाटात ते जगत‎आहेत तसे आपणही जगणार. पडद्यामागे‎काय आहे ते माहीत नाही. आपल्या बुद्धीने‎आपण जगायला शिकलोच नाही.‎