बरखा दत्त यांचा कॉलम:ट्विशा प्रकरणात आपल्यासमोर ‎अनुत्तरित प्रश्नांचा आहे माेठा डोंगर‎

‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎ट्विशा शर्मा एक माजी मॉडेल होती, जी तिची सासू‎आणि निवृत्त जिल्हा न्यायमूर्ती गिरिबाला सिंह यांच्या‎घरात संशयास्पद स्थितीत मृत आढळली होती. ट्विशाचा‎पती समर्थ सिंह - जो पेशाने वकील आहे आणि‎ट्विशाच्या मृत्यूनंतर लगेचच फरार झाला होता - आणि‎गिरिबाला आता सीबीआयच्या कोठडीत आहेत. परंतु,‎हुंड्याच्या मागणीला कंटाळून आत्महत्या केलेल्या‎एखाद्या महिलेची ही कथा नाही, हे मानण्यासाठी सातत्याने‎अधिक पुरावे समोर येत आहेत. ट्विशाचा मृत्यू हा‎कदाचित एका हिंसक हल्ल्याचा परिणाम होता, असे ठोस‎तथ्य सातत्याने संकेत देत आहेत.‎ गुन्ह्याच्या ठिकाणचे सीसीटीव्ही फुटेज मिळवण्याबाबत‎गिरिबाला सिंह यांची असामान्य अस्वस्थता या गोष्टीचा‎संकेत देते की, कदाचित त्यांच्याकडे लपवण्यासाठी‎काहीतरी होते. त्यांच्या निवासस्थानी कॅमेरे बसवणाऱ्या‎सीसीटीव्ही तंत्रज्ञाने पुष्टी केली आहे की, त्या‎घटनास्थळाचे फुटेज सुरक्षित करण्यासाठी उत्सुक होत्या. ‎‎सुनेच्या मृत्यूनंतर काही तासांतच त्यांच्या मनात असा‎विचार का आला? हा तर पोलिसांच्या आस्थेचा विषय ‎‎असायला हवा.‎ ही बाब केवळ घराच्या आत बसवलेल्या कॅमेऱ्यांपुरती ‎‎मर्यादित नव्हती. गिरिबाला यांच्याविरुद्ध सर्वात गंभीर‎संकेत त्या ब्यूटी पार्लरमधून मिळतो, जिथे ट्विशाला‎तिच्या मृत्यूच्या दिवशी शेवटचे पाहिले गेले होते. या ‎‎व्हिडिओमध्ये ट्विशा स्पष्टपणे सहज दिसत आहे. पार्लर ‎‎मॅनेजरने आम्हाला दिलेल्या एका मुलाखतीत सांगितले‎की, तिच्यामध्ये चिंता किंवा तणावाचे कोणतेही स्पष्ट‎संकेत दिसले नाहीत. पार्लर मॅनेजरने या गोष्टीलाही दुजोरा‎दिला की, दुसऱ्या दिवशी गिरिबाला यांनी त्यांना फोन‎करून ट्विशाने तिची बिले कशी भरली होती, हे जाणून‎घेण्यासाठी अनेक प्रश्न विचारले. आणि सर्वात महत्त्वाची‎गोष्ट म्हणजे, पार्लरमध्ये सीसीटीव्ही कॅमेरे बसवले आहेत‎का हे गिरिबाला यांना जाणून घ्यायचे होते आणि त्या ते‎फुटेज मिळवू इच्छित होत्या. यानंतर लगेचच वकिलांचा‎एक गट पार्लरमध्ये पोहोचला आणि त्याच्या‎संचालकाकडे फुटेज सोपवण्याची मागणी करू लागला.‎हे केवळ बेकायदेशीरच नव्हते, तर ते गिरिबाला यांची‎हताशादेखील प्रकट करते. पार्लरचे सीसीटीव्ही फुटेज त्या‎आपल्या ताब्यात यासाठी घेऊ इच्छित होत्या का, कारण‎त्यात दिसणाऱ्या शांत आणि सहज ट्विशाच्या प्रतिमा‎त्यांच्या आत्महत्येच्या दाव्यांचे खंडन करत होत्या?‎टाइमलाइनदेखील आत्महत्येच्या कथानकाशी जुळत‎नाही. ट्विशाच्या कुटुंबीयांनी माझ्यासोबत कॉल रेकॉर्ड‎शेअर केले आहेत, ज्यावरून समजते की मृत्यूच्या दिवशी‎रात्री 10 वाजून 5 मिनिटांनी तिचे तिच्या पालकांसोबत‎फोनवर शेवटचे बोलणे झाले होते. समर्थचा दावा आहे‎की, ट्विशाने रात्री 10.20 वाजता गळफास घेतला. जर‎सासरच्या लोकांचा हा दावा खरा मानला की तिने एका‎एक्सरसाइज रिंगला लटकून आत्महत्या केली, तर हे काही‎असे तत्काळ केले जाणारे कृत्य नाही, जे केवळ 15‎मिनिटांच्या कालावधीत पूर्ण केले जाऊ शकेल. सीबीआय‎आता 80 किलो वजनाच्या एका स्ट्रक्चरचा वापर करून,‎ती रिंग एवढे वजन सहन करू शकत होती का, याची‎तपासणी करत आहे.‎ या प्रकरणात पोलिसांकडून सुरुवातीला झालेल्या‎चुकाही थक्क करणाऱ्या आहेत. त्या केवळ‎निष्काळजीपणाचाच नाही, तर प्रभावशाली संपर्कांच्या‎हस्तक्षेपाचाही संकेत देतात. ट्विशाच्या कुटुंबीयांनी‎एफआयआर दाखल करण्यापूर्वीच गिरिबाला यांना‎अटकपूर्व जामीन मिळाला, हे तथ्य बरेच काही सांगून‎जाते. पहिल्या शवविच्छेदन प्रक्रियेदरम्यान पोलिसांनी ती‎रिंगदेखील उपलब्ध करून दिली नाही, जिचा कथितरीत्या‎ट्विशाने गळफास लावण्यासाठी वापर केला होता. वरिष्ठ‎पोलिस अधिकाऱ्यांनी मला सांगितले आहे की, ही केवळ‎एक चूक मानली जाऊ शकत नाही. ट्विशाच्या कुटुंबाच्या‎वकिलानेही प्रश्न उपस्थित केला आहे- निष्पक्ष‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎तपासाविना निष्पक्ष खटला चालवणे शक्य आहे का?‎ट्विशाच्या मृत्यूपूर्वी तिच्या कुटुंबीयांनी केलेल्या एका‎खासगी ऑडिओ रेकॉर्डिंगमध्ये गिरिबाला कथितरीत्या‎आपल्या सुनेसाठी अपमानास्पद आणि अश्लील भाषेचा‎वापर करताना ऐकू येत आहेत. असा समज आहे की‎पहिल्या शवविच्छेदन अहवालावर प्रभाव टाकण्यात‎आला होता आणि कदाचित त्यात फेरफारही करण्यात‎आला असावा. ट्विशाची नणंद डॉ. राशी अबरोल हिने‎मला दिलेल्या आपल्या नोंदवलेल्या जबाबात खुलासा‎केला आहे की, पहिल्या शवविच्छेदनादरम्यान गिरिबाला‎यांची बहीण- जी स्वतः एक डॉक्टर आहे- त्या खोलीत‎उपस्थित होती, जिथे शवविच्छेदन केले जात होते. हे‎नियम आणि प्रक्रियेचे स्पष्ट उल्लंघन होते. ट्विशाच्या‎शरीरावर आढळलेल्या सात दुखापतींचेही अद्याप‎कोणतेही समाधानकारक स्पष्टीकरण देण्यात आलेले‎नाही. गिरिबाला आणि त्यांच्या मुलाने असा दावा‎करण्याचा प्रयत्न केला की, या दुखापती मृतदेह छतावरून‎पायऱ्यांच्या वाटेने खाली आणताना झाल्या होत्या.‎ (हे लेखिकेचे वैयक्तिक मत आहे)‎ वास्तविक, या प्रकरणात इतके‎विरोधाभास आहेत आणि तथ्ये‎लपवण्याचे इतके स्पष्ट प्रयत्न दिसून‎येतात की, अनुत्तरित प्रश्नांचा एक‎डोंगरच आपल्यासमोर उभा राहतो. या‎सर्व प्रश्नांच्या मुळापर्यंत पोहोचणे आता‎न्यायासाठी अत्यंत गरजेचे झाले आहे.‎